• MSZE ŚWIĘTE
  • Dni powszednie: 7:00, 7:30, 18:00
  • Niedziele i Święta: 8:00, 10:00, 12:00, 13:00, 18:00
  • Spowiedź podczas każdej Mszy Świętej
<< powrót
Organy Katedry Polowej WP
Źródła historyczne donoszą, że świątynia, dziś pełniąca funkcję Katedry Polowej, tętniła życiem muzycznym. Pierwsza wzmianka o instrumencie pochodzi z 1700 roku. Od 1813 roku działało tu Towarzystwo Przyjaciół Muzyki Kościelnej i Narodowej. Pod adresem Długa 15 funkcjonowała uczelnia muzyczna (Szkoła Główna Muzyki) założona z inicjatywy Józefa Elsnera. Tu odbywały się zajęcia z organów i generałbasu. Po Powstaniu Listopadowym Instytut zamknięto. Warto odnotować, że przy organach dzisiejszej Katedry Polowej pracowali wybitni muzycy: Augustyn Bloch i Marian Sawa.
Podczas konsekracji odnowionego, katedralnego kościoła wojskowego, której dokonał Biskup Polowy Stanisław Gall, 12 marca 1933 roku, zostały poświęcone nowe trzydziestogłosowe organy firmy Homan i Jezierski o dwóch manuałach z pedałem, o trakturze mechaniczno-stożkowej. Organy te służyły świątyni do momentu zniszczenia w Powstaniu Warszawskim w 1944 roku. Obecne organy to dzieło Ignacego Mentzla, zbudowane w latach 1724-1729 dla protestanckiego kościoła Łaski w Kamiennej Górze. Instrument dwukrotnie poddawany był gruntownej przebudowie: w 1882 roku znana świdnicka firma Schlag und Söhne diametralnie zmieniła charakter organów z barokowego na romantyczny wg ówczesnej mody; w 1905 roku znany organmistrz Sauer przebudował wiatrownice drugiego manuału oraz stół gry.
W 1952 roku instrument został zmontowany na chórze dzisiejszej Katedry Polowej Wojska Polskiego w Warszawie przez organmistrza Antoniego Grygorcewicza. Organy od początku swojego funkcjonowania w kościele garnizonowym sprawiały trudności eksploatacyjne. Głównym mankamentem instrumentu była niejednolitość traktury, sprawiająca duże problemy zarówno w codziennej eksploatacji jak i konserwacji. Stan zabytkowej, późnobarokowej szafy organowej był fatalny. Zaistniało zagrożenie katastrofą budowlaną. Dostrzegając problem proboszcz parafii katedralnej, ks. płk Robert Mokrzycki w 2004 roku rozpoczął przygotowania do gruntownej renowacji instrumentu połączonej z głęboką modernizacją. Do pomocy w tym przedsięwzięciu Biskup Polowy Tadeusz Płoski powołał Radę do spraw Renowacji Organów Katedry Polowej. Szczegółowych oględzin instrumentu dokonał m.in. ceniony w środowisku organmistrzowskim autorytet ks. Jan Chwałek, który uznał, że najlepszym rozwiązaniem byłaby przebudowa organów na system w pełni mechaniczny połączona z modyfikacją dyspozycji instrumentu. Umożliwiłoby to lepsze rozmieszczenie sekcji, ułatwiające bieżącą konserwację, ujednolicenie traktury, dzięki ingerencji w dyspozycję, instrument mógłby zyskać większą uniwersalność. Koncepcja ks. Chwałka uzyskała aprobatę i po zdobyciu odpowiednich funduszy, dzięki dofinansowaniu z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Miasta Stołecznego Warszawy, hojności prywatnych sponsorów i zbiórkom wśród parafian została wdrożona w życie.
Prace przy instrumencie toczyły się dwutorowo: zabytkowy prospekt poddano głębokim zabiegom restauracyjnym (inwentaryzacja, niezbędne Organy po renowacjiprace rozbiórkowe oraz budowlane, dezynsekcja, stolarka, gruntowanie i usuwanie ubytków, złocenia, montaż odrestaurowanych elementów); z kolei instrument organowy poddano gruntownej modernizacji i przebudowie, a prace przy nim podzielono na dwa etapy; przygotowawczy (wykonanie nowych wiatrownic zasuwowo-klapowych, uzupełnienie brakujących piszczałek i wykonanie nowych głosów, budowa szafy ekspresyjnej i traktury mechanicznej, zakup nowych elementów instrumentu) oraz etap modernizacji (demontaż starych wiatrownic, stołu gry i mechanizmów, wykonanie nowej konstrukcji nośnej, naprawa piszczałek drewnianych i metalowych, przegląd i konserwacja miecha, montaż nowych wiatrownic, szafy ekspresyjnej, chodników, drabin, balustrad, wykonanie i podłączenie kanałów powietrznych, instalacji niskiego napięcia, oświetleniowej, podłączenie prostownika i dmuchawy, montaż piszczałek oraz intonacja i strojenie).
Po ponad 2 latach prac prowadzonych przez Zakład Organmistrzowski Andrzeja Kamińskiego z Warszawy oraz Dom Sztuki Pracowni Konserwacji Malarstwa i Rzeźby Polichromowanej Katarzyny Fili Makowieckiej i Mariusza Makowieckiego, organy zachowując swoje brzmienie odzyskały dawną świetność, sprawność i blask. Co więcej - zwiększone zostały walory koncertowe instrumentu, poprzez rozszerzenie dyspozycji. Organy mechaniczne, 52 - głosowe, uświetniają służbę Bożą w Katedrze Polowej, a jednocześnie wzbogacając muzyczny pejzaż Warszawy i Mazowsza.

Organy przed renowacją

Organy po renowacji
<< powrót