• MSZE ŚWIĘTE
  • Dni powszednie: 7:00, 7:30, 18:00
  • Niedziele i Święta: 8:00, 10:00, 12:00, 13:00, 18:00
  • Spowiedź podczas każdej Mszy Świętej
<< powrót
Generał dywizji arcybiskup Józef Gawlina
Biskup Polowy Józef Gawlina - (1892-1964) generał. Podczas I wojny światowej jako Ślązak służył w armii niemieckiej na froncie zachodnim, później zaś na Środkowym Wschodzie. Od 1919 roku przebywał w Polsce. W czerwcu 1921 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Duszpasterzował na Górnym Śląsku, był m.in. proboszczem parafii w Chorzowie, redaktorem "Gościa Niedzielnego" i kierownikiem Katolickiej Agencji Prasowej. 11 lutego 1933 r. papież Pius XI mianował J. F. Gawlinę biskupem polowym Wojska Polskiego. Sakrę biskupią otrzymał z rąk kardynała Prymasa Augusta Hlonda wśród swych parafian w Królewskiej Hucie w dniu swego patrona - 19 marca 1933 r. Oprócz pracy w Kurii Polowej biskup bardzo często wizytował garnizony, wydał Modlitewnik żołnierski, wybudował 60 kościołów wzdłuż granicy węgierskiej.
17 września 1939 r. przekroczył granicę rumuńską i został internowany. Poszukiwany przez gestapo, zbiegł z internowania i ukrywając się, prowadził pracę duszpasterską. Udało mu się przedostać do Włoch. Papież odnowił jego jurysdykcję dla wszystkich żołnierzy polskich, a od 1942 r. również nad wszystkimi uchodźcami z okupowanej Polski.
W latach 1941-1943 wizytował polskie ośrodki wojskowe w Wielkiej Brytanii, na stepach Kirgizji i Uzbekistanu, w Iraku, Palestynie i Egipcie. W 1942 r. założył na Bliskim Wschodzie drukarnię i wydawnictwo biskupa polowego (przekształcone po wojnie w Katolicki Ośrodek Wydawniczy Veritas w Londynie). W bitwie pod Monte Cassino uczestniczył jako kapelan liniowy, pracując w Sanitarnym Ośrodku Ewakuacyjnym (po bitwie w 1944 r. odznaczony Krzyżem Virtuti Militari). Z polecenia bp. Gawliny został założony na Monte Cassino polski cmentarz wojenny, a po bitwie atlantyckiej cmentarz w Loreto. Od 1945 r. był zastępcą protektora emigracji polskiej kard. A. Hlonda i ordynariuszem Polaków przebywających w Niemczech. W 1947 r. założył w Rzymie Instytut Wydawniczy Hosianum oraz zorganizował Centralny Ośrodek Emigracji Polskiej i Polski Instytut Historyczny. Posługę biskupa polowego zakończył w 1947 r. z chwilą rozwiązania Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
W 1949 r. został opiekunem emigracji na całym świecie z siedzibą w Rzymie, a w 1957 mianowano go arcybiskupem. Podczas Soboru Watykańskiego II pełnił funkcję sekretarza komisji dla biskupów i diecezji. Abp Gawlina powołał i przewodniczył Światowemu Komitetowi Obchodów Tysiąclecia Chrztu w Polsce. Brał udział w tworzeniu polskich misji katolickich w Argentynie, Brazylii, Chile, Australii, Tanzanii, RPA, Danii, Hiszpanii, Luksemburgu, Szwajcarii, Holandii i Szwecji.
Zmarł 21 września 1964 r. Zgodnie z jego ostatnią wolą spoczął na polskim cmentarzu wojennym na Monte Cassino.
<< powrót